Aktualności Do przeczytania 15 czerwca, 2021 / Justyna Opoka

Trybunał unijny po raz kolejny chroni Frankowiczów i uczy polskie sądy

W kwietniu był głośny wyrok Trybunału unijnego w sprawie pytań prejudycjalnych dot. kredytu denominowanego banku BPH. 10 czerwca po raz kolejny o Trybunale Sprawiedliwości UE zrobiło sie głośno, po wydaniu wyroku w sprawie kredytu frankowego banku BNP Paribas z Francji. Tego samego dnia Trybunał przysłużył sie również polskim kredytobiorcom wydając bardzo istotne postanowienie w odpowiedzi na zapytania prawne Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w sprawie kredytu CHF. 

Dyrektywa 93/13/EWG z dnia 05.04.1993 r. jest najbardziej znanym aktem prawa pochodnego UE przez wszystkich Frankowiczów. Dotyczy ona nieuczciwych warunków umownych chroniących konsumentów, w sposób obiektywny i bez względu na poziom wiedzy konsumenta, jego wykształcenia, czy dołożenia przez niego (lub nie) należytej staranności podczas podpisywania umowy z przedsiębiorcą.

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Woli w którym toczy sie proces kredytobiorców z bankiem, skierował zapytanie do Trybunału unijnego w celu uzyskania odpowiedzi na wątpliwe dla Sądu zagadnienia tj.:

  • Czy ochrona przewidziana w dyrektywie 93/13 przysługuje każdemu konsumentowi?
  • Czy dostatecznie poinformowany i zapoznany z umową kredytową konsument ma taką samą ochronę jak kredytobiorca który nie zapoznał sie z umową kredytową lub po jej przeczytaniu nie zrozumiał istotnych postanowień?
  • Czy można uznać za właściwie poinformowanego, dostatecznie uważnego i rozsądnego konsumenta, który w prawdzie przeczytał umowę kredytową, ale jej nie zrozumiał i nie zwrócił sie do banku z prośbą o wyjaśnienie jej znaczenia i znaczenia jej postanowień?

Trybunał unijny podkreślił w postanowieniu, że konsument, który nie zapoznał sie w dostatecznym stopniu z umową kredytową, ma takie same prawa jak kredytobiorca, który przeczytał z dokładnością każde postanowienie umowne. Ponadto TSUE podkreślił znaczenie pojęcia „konsument” wyjaśniając, że za konsumenta uznawany jest każdy, niezależnie od konkretnego zasobu wiedzy, posiadanych przez nią informacji i jego zachowania, choćby było ono niedbałe przy zawieraniu umowy kredytu „frankowego”. Konsument znajduje sie w słabszej pozycji niż przedsiębiorca, pod każdym możliwym względem. Dlatego też Trybunał unijny wskazał, że w związku z nierównością pomiedzy konsumentem, a przedsiębiorcą/sprzedawcą, sytuacja miedzy stronami może zostać złagodzona wyłącznie poprzez organ niezwiązany ze stronami umowy. Sąd jest zatem zobowiązany do zbadania z urzędu nieuczciwego charakteru warunku umownego i zniwelowania braku równowagi pomiedzy kredytobiorcami, a bankiem. 

Postanowienie TSUE jest kolejną wskazówką dla sądów powszechnych w Polsce w zakresie spraw frankowych. I choć sądy powszechne w skali całego kraju orzekają w znacznej większości na korzyść kredytobiorców, mamy kolejny argument potwierdzający stanowisko pełnomocników kredytobiorców, którzy wskazują wprost na nieważności umów kredytowych lub ich poszczególnych postanowień.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Twoje prawa są dla nas najważniejsze. Niezależnie od stopnia skomplikowania sprawy skutecznie realizujemy powierzone nam zadania . Przekonaj się, że możemy Ci pomóc.

Kontakt telefoniczny
+48 91 817 18 88
Kontakt dla frankowiczów
chf@gryfpro.pl
Formularz kontaktowy